Gidsen en Leermeester

Iedereen in deze spirituele bewuste tijd kent inmiddels het fenomeen ''Gidsen''.. Ieder mens bezit een aantal Gidsen waaronder je Oer -of Leergids Daarnaast ook een innerlijke Gids die in verbinding staat met het ''Hogere Zelf'' Deze innerlijk leermeester in jezelf is ook nauw verbonden met je intuïtie en innerlijke stem.

Niets is zuiverder dan je innerlijke Gids en je Oergids die beiden van groot belang zijn in je leer -en levensproces.Beiden weten de kringloop van je ziel en wat het pad is in je huidig leven, zij weten je doel en missie is op je levenspad.

Je Oer of Leergids is een persoonlijkheid waar ooit eens een leven is mee gedeeld Verwar deze zeer belangrijke Gids niet met andere Gidsen die tijdelijk in je leven komen. Deze tijdelijke Gidsen zijn dierbaren die je gekend heb in dit leven, waar je een hechte of warme band hebt gehad en er voor gekozen hebben om je bij te staan en te steunen vanuit het Hiernamaals.

Wat is Reiki?

Lang geleden, op de kleuterschool of in de crèche, toen je voor het eerst met lezen in aanraking kwam, gaven je leerkrachten je boekjes en lessen die het begin van leren voor je betekenden. Dit waren de fundamenten. Deze materialen werden (in Amerika-noot vertaler) “primer” genoemd, “grondverf”, en ze bereidden je voor op het latere leren. Dit deel van het boek is bedoeld voor de absolute beginners in Reiki, als ze hun reis in Reiki beginnen, in essentie dus een “Reiki grondverf”. In dit hoofdstuk vind je een basaal begrip van Reiki, wat het is, hoe het werkt en wat je nodig hebt om er mee te beginnen.

Reiki is een spiritueel onderwijssysteem en een helingmethode. De een richt zich meer op het ene aspect en de ander op het andere. Dat wil zeggen dat sommigen Reiki slechts als een helingmethodiek onderwijzen terwijl anderen het onderwijzen als een spirituele methodiek. Reiki is beide. Reiki wordt in het Westen (USA, Europa, Australië) voornamelijk als helingmethodiek gebruikt.

De Reikimethode is bedacht en ontwikkeld door een man, genaamd Mikao Usui in het eerste begin van de twintigste eeuw. Reiki wordt meestal vertaald als “Universele Levensenergie”, maar kan ook “onderwijs”, of “de samenkomst van de universele geest van creatie met de onze” betekenen.

Mikao Usui leidde een aantal leraren op in deze methodiek. Vele van deze leraren leidden zelf studenten op. Er worden in Japan vele lijnen van Reiki beoefend die afkomstig zijn van deze leraren. Usui stichtte een school waarvan beweerd wordt dat deze zijn oorspronkelijke onderricht in stand houdt. Deze school heet de Usui Reiki Ryoho Gakkai. Het is over het algemeen een gesloten club en ze delen geen informatie met buitenstaanders.

Reiki, zoals dat in het Westen wordt onderwezen, komt van mw. Hawayo Takata. Mw. Takata was een leerling van Chujiro Hayashi, een gepensioneerde marineofficier en leerling van Mikao Usui. De meeste Westerse Reikimethodieken stammen uit het onderricht van mw. Takata.

Op het meest basale niveau is Reiki een set van vijf levensprincipes, een verzameling handposities voor de behandeling van jezelf en anderen, en de ontvangst van een afstemming met de Reiki-energie. Een afstemming (of bekrachtiging) is een eenvoudige ceremonie die je helpt opnieuw contact te leggen met de energie die Reiki is, uitgevoerd door een Reiki leraar of “master”…

Er zijn drie graden in Reiki. In de eerste graad leer je de Reiki principes en de handposities en vervolgens ontvang je een afstemming. In de tweede graad leer je drie Reikisymbolen, afstandsheling en je ontvangt een nieuwe afstemming. In de derde graad leer je het Reiki mastersymbool, de afstemmingsprocedure en hoe te onderwijzen, en je ontvangt de master afstemming.

Reiki werkt door eenvoudig je handen op te leggen en je te richten. Het helpt om weer in harmonie te raken met de universele levensenergie. Dit is vaak helend.

In Reiki gebruik je niet je eigen energie, maar je laat de liefdevolle universele levensenergie door je heen stromen naar anderen. Mensen die Reiki doen worden vaak “Reiki kanalen” genoemd, of er wordt gezegd dat iemand Reiki kanaliseert. Dit woord, “kanaal”, heeft verschillende betekenissen in de new-age gemeenschap en betekent vaak “kanaal” in samenhang met geesten. Ik wil er duidelijk in zijn dat Reiki niet over kanalen en geesten gaat. Het woord “kanaal” in relatie met Reiki, betekent eenvoudig dat we afgestemd zijn op deze universele levensenergie en hem laten stromen.

Menigeen heeft sinds 1980 materiaal toegevoegd in het Westen. Sommigen hebben Reiki “gidsen” toegevoegd, kristallen, pendels, Reiki ”stralen”, psychische chirurgie, en allerlei andere praktijken, die samen met Reiki onderwezen worden, maar geen deel uitmaken van Reiki.

Bron:

www.helderinzicht.com  

Full Spectrum Healing is gechanneld ontvangen door Ole Gabrielsen, een Deense meditatie leraar.
Op aarde gebracht en gechanneld via Master Kuthumi.
Zoals al zijn energieën wordt ook Full Spectrum Healing gekenmerkt door de eenvoudige toepassing en krachtige healing.
Usui Reiki is maar een aspect van het energie-spectrum, de groene straal.

Full Spectrum Healing is de hele regenboog, het bestaat uit alle frequenties en is daardoor in staat om op alle niveau`s te healen waarbij het in vergelijking met Reiki veel krachtiger werkt.

Dit Reikisysteem heeft geen symbolen nodig en werkt op een lichtfrequentie, het spierwitte licht, welke het volledige kleur spectrum van de regenboog in zich verenigt heeft.
Full Spectrum Healing werkt heel sterk samen met de engelen, hogere lichtwezens en opgestegen meesters.
Bij het werken met dit systeem zal je meestal hun aanwezigheid voelen.

We hebben allemaal emoties of negatieve energie die we bewust of onbewust opslaan in ons systeem. Deze emoties of negatieve energie blokkeren onze groei en ontwikkeling.

Full Spectrum Healing helpt bij het oplossen van deze blokkades.
Full Spectrum Healing is in staat om te genezen op alle niveaus!
Stel je zelf een regenboog voor: Reiki is de groene straal,
Full Spectrum Healing beslaat alle kleuren stralen van de regenboog!

Daarom heeft Full Spectrum Healing een sterkere helingskracht!
Het verhoogt de energie in je lichaam en is een krachtige energie voor zelfgenezing.

Inwijdingen:
Full Spectrum Healing bestaat uit 3 (levels) inwijdingen, tussen de inwijdingen horen 3 tot 5 dagen te zitten, om aan de energie te wennen en om eventuele blokkades de kans te geven op te lossen.
Na de 3e inwijding mag je het ook weer verder doorgeven.

Verhaal over de 12 dierenriemtekens


En het was ochtend toen God voor zijn 12 kinderen stond en in elk van hen de kiem legde voor het menselijk leven.
Een voor een deed elk van hen een stap naar voren om zijn toegewezen gave in ontvangst te nemen.

Aan jou Ram, geef ik als eerste mijn zaad, opdat jij de eer krijgt het te planten. Dat elk zaadje dat je plant zich in je hand tot een miljoen meer moge verveelvoudigen. Je zult geen tijd hebben om het zaad te zien opgroeien, want alles wat je plant schept meer dat geplant moet worden. Je zult de eerste zijn die de bodem van de menselijke geest doordringt met mijn idee. Maar het is niet jouw taak de idee te voeden of in twijfel te trekken. Jouw leven betekent actie en de enige actie die ik jou toeschrijf is te beginnen de mensen bewust te maken van mijn schepping. Voor je goede werk geef ik je de deugd van eigenwaarde. Kalm stapte de ram naar zijn plaats.

Aan jou Stier geef ik de kracht om vanuit het zaad de materie te vormen. Jouw taak is groots en vereist geduld, omdat je alles moet afmaken waaraan je begonnen bent anders zullen de zaden verloren gaan door de wind. Je zult niet halverwege twijfelen of van gedachte veranderen, nog van anderen afhankelijk zijn bij wat ik je vraag te doen. Hiervoor geef ik je de gave van kracht. Gebruik hem verstandig. En de stier stapte terug naar zijn plaats.

Aan jou Tweelingen, geef ik vragen zonder antwoorden, zodat je iedereen begrip kunt bijbrengen voor wat de mens om zich heen ziet. Je zult nooit weten waarom men spreekt of luistert, maar in je speurtocht naar het antwoord zul je mijn geschenk van kennis vinden. En de tweelingen stapte terug naar zijn plaats.

Aan jou Kreeft, schrijf ik de taak toe de mens te onderwijzen in zijn gevoelens. Mijn idee voor jou is om hen te laten lachen en huilen zodat alles wat ze zien en denken volheid van binnen brengt. Hiervoor geef ik je de gave van de familie, opdat je volheid zich moge vermenigvuldigen. En de kreeft stapte terug naar zijn plaats.

Aan jou Leeuw, geef ik de taak om mijn schepping in al haar glans aan de wereld te laten zien. Maar je moet oppassen niet trots te zijn en je altijd te herinneren dat het mijn schepping was en niet de jouwe. Want wanneer je dat vergeet zal men je verachten. Er ligt veel vreugde in de taak die ik je geef wanneer je die goed vervult. Hiervoor zal je de gave van eer ontvangen.

Aan jou Maagd, vraag ik alles wat de mens met mijn schepping heeft gedaan, te onderzoeken. Je zult zijn wegen scherp in de gaten moeten houden en hem aan zijn vergissingen herinneren opdat mijn schepping door jou geperfectioneerd moge worden. Om dat te kunnen doen geef ik je de gave van puurheid van gedachten. En de maagd stapte terug naar zijn plaats.

Aan jou Weegschaal, geef ik de opdracht om te dienen, opdat de mens zijn verplichtingen tegenover anderen in gedachten houdt. Dat hij moge leren samenwerken en de andere kant van zijn handelingen moge leren zien. Dat zal je overal brengen waar disharmonie is, en voor je inspanningen zal ik je de gave der liefde geven. En de weegschaal stapte terug naar zijn plaats.

Aan jou Schorpioen, geef ik een heel moeilijke taak. Je hebt de gave om te weten wat men denkt, maar ik verbied je te spreken over wat je leert. Vaak zal datgene wat je ziet je verdriet doen, en door die pijn zal je je van mij afkeren en vergeten dat niet ik, maar de verkrachting van mijn idee jouw pijn veroorzaakt. Je zult zoveel zien van de mens dat je hem gaat beschouwen als een dier, en je zult zo worstelen met 's mensen dierlijke instincten binnen jezelf dat je de draad kwijtraakt, maar wanneer je tenslotte weer naar mij terugkeert heb ik de verheven gave van vastberadenheid voor je. En de schorpioen stapte terug.

Boogschutter, jou vraag ik de mensen te laten lachen want temidden van hun wanbegrip voor mijn idee worden ze bitter. Door middel van lachen zal je de mensen hoop geven, en door de hoop zullen ze weer naar mij opzien. Je zult vele levens beroeren, al is het maar voor een enkel moment, en je zult de rusteloosheid in elk leven dat je beroert kennen. Aan jou boogschutter geef ik de gave van oneindige overvloed, opdat je bereik groot genoeg is om elke donkere hoek te verlichten. En de boogschutter stapte terug naar zijn plaats.

Van jou Steenbok, vraag ik zware hoofdarbeid, opdat je de mens moge leren werken. Je taak is niet eenvoudig, want je zult al 's mensen arbeid op je schouders voelen, maar voor het juk van je lasten heb ik de verantwoordelijkheid in jouw handen gelegd. En de steenbok stapte terug naar zijn plaats.

Aan jou Waterman, geef ik het concept van de toekomst, opdat de mens andere mogelijkheden moge zien. Je zult de pijn van de eenzaamheid dragen, want ik zal je niet toestaan mijn liefde te verpersoonlijken. Maar om de mens te kunnen ombuigen in de richting van nieuwe mogelijkheden geef ik je de gave van vrijheid, opdat je in vrijheid door kunt gaan de mensheid te dienen wanneer dat nodig is. En de waterman stapte terug naar zijn plaats.

Aan jou Vissen, geef ik de allermoeilijkste taak. Jou vraag ik om alle zorgen van de mensen te verzamelen en die aan mij terug te geven. Jouw tranen zullen tenslotte de mijne zijn. De zorgen die je zult absorberen zijn het gevolg van het feit dat de mensheid mijn idee niet begrijpt, maar jij zult de mens deemoed schenken, opdat hij het opnieuw moge proberen. Voor deze moeilijkste aller taken geef ik je de grootste aller gaven. Je zult de enige van mijn 12 kinderen zijn die mij begrijpt. Maar deze gave van begrip is alleen voor jou, vissen, want wanneer je het onder de mensen probeert te verspreiden, zullen ze niet luisteren. En de vissen stapte terug naar zijn plaats.

Toen zei God: Elk van jullie draagt een deel van mijn idee. Je moet niet de vergissing maken dat deel als mijn gehele idee te zien, noch wensen jouw deel met een ander te ruilen. Want elk van jullie is volmaakt, maar dat zal je pas weten als jullie alle twaalf één zijn geworden. Pas dan zal mijn totale idee voor jullie onthuld worden.

Staart:

Staart recht omhoog, met puntje lichtjes naar voren: de kat is blij u te zienHeen en weer bewegende staart: je hindert, irriteert haar. Hoe meer de kat geïrriteerd raakt, hoe heviger de staart heen en weer zal bewegen.Slaande beweging: als de staart een slaande beweging maakt, laat uw kat dan gerust of anders gebeuren er ongelukken. Een ineengedoken kat, starend naar iets, met nerveus bewegende staart: de kat is nieuwsgiering of opgewonden.

Oren voorwaarts gericht maar reagerend op geluid: uw kat is alert

Oren achterwaarts gericht en plat tegen het hoofd gedrukt: uw kat is angstig, neemt een onderdanige houding aan, of is in defensieve positie.

Een teken om haar gerust te laten!

Trage knippering: een teken van affectie

Verwijde pupillen: uw kat gaat aanvallen

Plat tegen zijn gezicht: uw kat is angstig of klaar om aan te vallen

Miauwen: katten onderling miauwen zelden tegen elkaar, behalve dan als het gaat om een moederkat tegen haar kittens.

Miauwen komt meestal voor als de kat bij mensen is.

Stille miauw: een beleefd verzoek, bijvoorbeeld om een snoepje

Sissen, blazen,grommelen: "ga weg"

Gejank: uw kat is opgewonden of gaat vechten voor een vriendinnetje

Tsjirpgeluid: komt meestal voor wanneer uw kat op een prooi jaagt.

Soms hoor je ze dan ook hun tanden tegen elkaar klikken.

In deze positie zal ze zijwaartse bewegingen maken om toch te vluchten, terwijl ze er schrikwekkend uit blijft zien.

Laat uw kat gerust op dergelijk moment zodat ze kan afkoelen.

• Krabben aan zetels of bomen: uw kat laat op die manier zijn geur achter, maar tegelijkertijd scherpt ze haar klauwen en doet ze aan lichaamsbeweging

Katten verstoppen meestal hun ziektesymptomen totdat ze zich echt ziek voelen, dus als het zover is, ga dan zeker naar de dierenarts.

Kattentaal

 Evenals honden, communiceren ook katten met elkaar. dat doen ze door middel van:    geluid, zoals miauwen, spinnen, blazen, grommen, enzovoort

geur, door middel van het afgeven van geurmerken en het markeren van een gebied met urine of ontlasting. lichaamstaal, door middel van lichaamshouding en mimiek.

Voelt een kat zich voldoende bedreigd om tot de aanval over te gaan, dan blaast hij luid als waarschuwing. Katten miauwen veel naar mensen, maar toch ook naar elkaar. Aan het geluid en de toonhoogte weet je wat het dier bedoelt. Een moederpoes begroet haar kittens met een ander geluid dan wanneer ze aangeeft dat er wat te eten is. Er zijn katten die hele verhalen miauwen naar mensen en andere zijn wat minder uitbundig met hun keelgeluid en gebruiken het alleen als het nodig is.

Andere geurmerken verspreidt een kat door middel van geurklieren. Deze geurklieren bevinden zich onder de voetzolen, op de staart, onder de kin en op het voorhoofd. Wanneer ze langs voorwerpen of de benen van een mens strijken, geven ze tegelijkertijd hun geurmerk af. Hetzelfde gebeurt met 'kopjes geven'en door aan bomen, het bankstel en het behang te krabben. Het frappante van het hele verhaal is, dat het afgebakende territorium gewoon betreden wordt door andere katten en men is er dan ook nog niet achter wat dat territorium afbakenen dan wel inhoudt

Imponeergedrag

• de kop wordt hoog gehouden
• de kat loopt op hoge poten
• de staart wordt hoog en stil gehouden. Bij een sterke bedreiging maakt de kat zwiepende bewegingen
• de oren staan rechtop en de oorschelpen zijn naar achteren gedraaid
• het lichaam is gestrekt en de haren op de rug en de staart staan omhoog
• de kat produceert een dreiggehuil en de tegenstander wordt recht in de ogen gekeken (fixeren)
• de snorharen staan naar voren gericht en de pupillen zijn vernauwd

De hond is een populair huisdier. Maar wordt dit dier wel begrepen?

Taal

Honden kunnen erg goed horen, en dan vooral de hoge tonen. Wat de lage tonen betreft, horen ze ongeveer hetzelfde als de mens. Ook de neus is sterk ontwikkeld, wel duizenden keren beter dan die van de mens. Ook hebben honden een soort ''6e zintuig''. Zo kunnen honden onweer of aardbevingen aanvoelen, doordat ze erg gevoelig zijn voor veranderingen in de barometerdruk en statische electriciteit. Nog niet bewezen, maar wel onderzocht is het bestaan van warmtedetectoren in een hondenneus. Reden om dit te onderzoeken is dat getrainde Sint Bernards mensen onder meters sneeuw weten op te sporen.

Hoe communiceren honden?

Een hond is geen mens. Mede om die reden verschillen honden en mensen sterk in de manier  waarop zij communiceren.

Het is belangrijk om enig inzicht te hebben in de verschillende manieren van communiceren van de hond, om zo de hond beter te begrijpen en misverstanden in de omgang te voorkomen.

Wanneer honden met hun soortgenoten communiceren worden alle zintuigen benut. Zij gebruiken een combinatie van instinctmatig en aangeleerd gedrag om te communiceren. Miscommunicatie tussen baas en hond vormt vaak de basis voor gedragsproblemen van de hond

Honden hebben het wat dat betreft een stuk moeilijker, zij hebben 'slechts' hun gedrag en blaffen.

Hiermee kunnen grote problemen (die vaak het gevolg van miscommunicatie zijn) vermeden worden.

Opgewonden
Een hond die opgewonden is door het tegenkomen van een bekende heeft een ontspannen gezichtsuitdrukking. De mond en oren zijn iets teruggetrokken en de staart maakt kwispelende bewegingen.

Zelfvertrouwen
Een hond met zelfvertrouwen heeft een opgeheven lichaamshouding en houdt de kop, staart en oren recht overeind.

Onzekerheid
Een onzekere hond wordt gekenmerkt door een wat lagere, meer gebogen lichaamshouding. De staart en oren zijn laag en zitten dicht tegen het lichaam aan.

Agressie
Een agressieve hond probeert zijn lichaam te vergroten door zich volledig op te richten, de staart rechtop te houden en de oren strak naar voren

De hond kan zijn blik sterk focussen op een individu en de tanden ontbloten.

Hierbij trekt de hond zijn lippen iets op waardoor de tanden zichtbaar worden.

Sommige honden gaan ook grommen.

Angst
Een angstige hond zal zich onderdanig opstellen en zijn lichaam zo klein mogelijk proberen te maken.

Hij duikt hierbij in elkaar, steekt de staart tussen de poten en houdt de kop laag. Oogcontact wordt vermeden.

Hierdoor heeft de hond een soort "booghouding".

In deze lezing heeft onze geestelijk leider getracht het verhaal over de kindersfeer door de ziel van een kind te laten vertellen.

De stijl van vertellen zal daardoor totaal anders zijn dan dat wat u gewend bent.

Maar juist hierdoor krijgt dit verhaal een diep emotioneel karakter.

U krijgt In deze lezing te maken met het groeiproces door de vier tuinen van de kindersfeer naar een nieuwe volwassen geboorte. Nooit eerder heeft iemand het aangedurfd om via een trance- medium de informatie over de Gouden tuin, de Doorzichtige tuin, de Blauwe tuin en de Groene tuin aan de Aarde over te dragen.

Gezien de sterke emoties bij wiegendood, een ongeluk of een doodgeboren kind, rustte op dit onderwerp langdurig een sterk taboe. Deze lezing voegt een dimensie toe aan alle andere informatie over het leven en werken in de sferen.

DE KINDERSFEER

 Als je droomt ben je net een engel...

Je kunt gaan en staan waar je wilt...

Je bent als een vlinder die gaat van bloem tot bloem...

Vlieg mijn kind, vlieg naar de zon en herinner je de droom als je wakker wordt.

Als je droomt ben je als een engel.

Maar wanneer je een engel bent zul je dat zijn bij dag en nacht, bij voor- en tegenspoed.

Na het leven op Aarde leeft de ziel verder in een andere vorm en in een andere dimen­sie. Voor volwassen mensen geldt dat zij naar de astrale wereld gaan en voor kinderen dat zij naar de kindersfeer gaan. Maar om het zo te vertellen is wel heel eenvoudig. Er is immers niets gezegd over de plaats in de astrale wereld waar wij terecht komen. Want dat heeft te maken met bewust­zijn en evolutie van de ziel die wij zijn.

Waarschijnlijk weet u dat er zeven sferen zijn en dat de gemiddelde ziel zo'n driehon­derdduizend jaar nodig heeft om al die sferen te doorlopen. Wanneer u dan ook weet dat er vanuit de vierde sfeer niet of nauwelijks incarnaties op Aarde terugkeren, dan zult u begrijpen dat het principe van HOOG en LAAG BEWUSTZIJN zich alleen in de eerste drie sferen afspeelt wat betreft het leven op Aarde.

De 1e sfeer zou men oorlogszuchtig kunnen noemen.

De 2e sfeer zou men het zoeken naar bewustzijn en de 3e sfeer het uitwerken van dat bewustzijn kunnen noe­men.

De kindersfeer echter bevindt zich op de helft van de 4e sfeer(!) en wordt omringd door engelen van de Witte Broederschap en vele andere zielen die hun taak binnen het Rad van Wederge­boorte volbracht hebben.

Kinderen die voor hun puberteit overgaan zullen in die kindersfeer worden opgenomen. Dit gebeurt onafhankelijk van hun verdere evolutie als ziel. Wanneer zij op een later tijdstip aan een nieuwe incarnatie op Aarde gaan begin­nen zullen zij daarop worden voorbereid en teruggebracht worden naar hun geestelijke afstemming.

Wanneer een kind op Aarde na een ziekbed of door een ongeluk sterft - wij noemen dit overgaan - zal het door zijn of haar engelbewaarder, of zo u wilt 'geleidegeest', worden opgehaald en worden meegenomen naar de kindersfeer. Afhankelijk van de bereikte leeftijd op Aarde zal het daar in groepen worden ingedeeld. Deze groepen kunt u vergelijken met de "Kleuter- en Basisschool" op Aarde. Het grootste probleem voor vol­wassen mensen is dat zij kinderen zien als iets kleins en teers met daarnaast hulpeloosheid en totale afhankelijk­heid van de ouders.

Maar dat is niet helemaal waar.

Wel­is­waar moeten baby's leren lopen en praten en opnieuw leren omgaan met het lichaam op Aarde, maar daarnaast bezitten zij heel veel kennis uit eerdere levens. De ziel van een klein baby'tje kan heel goed al 50 of meer le­vens achter zich hebben en als ziel meer dan 100.000 jaar oud zijn.

De basis van het bewustzijn is dus afhankelijk van eerde­r opgedane ervaringen. En juist die eerder opgedane ervaringen bepalen de ziele­afstemming van het kind.  

DE VLINDER

"Ik sta op het punt om geboren te worden op Aarde. Mijn pappa en mamma zullen mij de naam Patty geven.

Ik mag nog even terugkijken in Zomerland, een wereld waar ik na mijn laatste leven in terecht ben geko­men. Dat laatste leven was er een van geluk en tevreden­heid. Het speelde zich af in Portugal en ik was moeder van 3 zoons en 2 dochters.

Vaag komen deze regressie- herinneringen weer bij mij boven. Maar even zo goed weet ik dat ik een nieuw karma heb gekozen. Ik zal weer een meisje worden en ik zal weer kinderen krijgen. Ik heb afspraken gemaakt met andere zielen die na mij naar de Aarde zullen gaan. En ik weet nu al dat ik over een aantal jaren bezig zal zijn met genetisch onder­zoek. Het "hoe en waarom" van het men­selijk leven heeft mij reeds lang geïntrigeerd... Ik kijk naar beneden en zie een kamer met allemaal men­sen. Mijn mamma ligt op een bed en een aantal andere mensen staan om haar heen.

"Ga maar", zegt mijn engelbewaarder.

Ik zoek mijn plaats in mijn lichaam en probeer mij met al mijn kracht naar buiten te werken. Het doet pijn en ik heb het gevoel dat mijn borstkas ingedrukt wordt. De sluis waar ik doorheen moet is nauw, maar ik weet dat dit bij al mijn eerdere geboortes ook zo geweest is. De grenzelo­ze ruimte van de Astrale wereld zal plaats maken voor de engheid van het kleine lichaam op Aarde. Handen pakken mijn hoofd en helpen mij naar buiten. Ik haal adem en zie het licht van de Aarde. Ik zie de Zon die door het raam naar binnen schijnt en de lampen boven het bed. Het is een ander licht dan het geestelijk licht waar ik lange tijd in geleefd heb. Ik voel de warmte van het lichaam van mijn moeder terwijl ik op haar buik lig.De pijn in mijn borst blijft en mijn ademhaling gaat steeds moeilijker. Ik wil terug enik wil vechten om te blijven leven. Terug naar dat heerlijke Zomerland en blijven leven om de afspraken die ik gemaakt heb met mamma en pap­pa en vele anderen na te komen.

Twee jaar lang heb ik gevochten met mijn lichaam. Mijn longen zijn niet goed genoeg om zelfstandig adem te halen. Soms ben ik enkele weken thuis geweest en dan weer weken lang in een ziekenhuis. Ik vraag aan mijn geleidegeest wat ik moet doen. Zijn antwoord verheugt me en verbaast me tegelijkertijd. Hij zegt: ”Je moet zelf beslissen. Wel kan ik zeggen dat je terug mag. Je verdere verblijf op Aarde lijkt mij voor jou en je ouders niet langer zinvol. Je longen zullen slechter worden en je zult binnen afzien­bare tijd in coma raken. En pas na vele jaren zul je uitein­delijk  weer vrij zijn.

Ik besluit om afscheid te nemen van mijn mamma en pappa. 's Nachts wanneer zij slapen en hun zielen in de Astrale wereld zijn zal ik vragen of zij mij los willen laten als hun kind. En ik ga ze proberen uit te leggen dat ik heel veel van ze houd, maar niet langer in mijn lichaam kan blijven.

Enkele weken later...

Mijn engelbewaarder houdt mijn hand vast en de gouden draad waarmee ik aan mijn lichaam vastzit wordt doorge­sneden.

Ik zie een groot goudgeel licht en ik hoor het geluid van een kinderkoor. Een engel van de Witte Broederschap pakt mijn hand en met z'n drieën lijken we omhoog te vliegen. Weg van de Aarde, weg van alle mensen die om mij huilen en weg van mijn pappa en mamma. Zij huilen niet maar schijnen diep van binnen te wetendat ik niet dood ben maar in een andere vorm verder leef.

Ik voel mij als een vlinder. Ik vlieg en sla mijn vleugels uit. Samen vliegen wij omhoog. Hoger en hoger naar... Opeens vraag ik: "Waar gaan wij naar toe ?"

Op datzelfde moment gaan we door een prachtige poort die toegang geeft tot een ruimte waar ik heel veel kinde­ren zie. Allemaal van ongeveer dezelfde leeftijd die ikzelf had toen ik de Aarde verliet.'DIT zal jouw plaats zijn voor de komende tijd', hoor ik zeggen. 'Nu is het tijd om in het bad te gaan', klinkt de stem van mijn engelbewaarder.

Een prachtig rond bad, ge­vuld met zilver water, staat al klaar wanneer ik een ruimte binnenkom. Alle pijn en al het verdriet wordt hier wegge­wassen. Maar de herinnering, zonder emotie, mag ik bewaren. Het voelt heerlijk en lekker ontspannen aan.

Mijn eerste opdracht is om diep adem te halen. Voor het eerst sinds lange tijd haal ik adem zonder pijn. Het lijkt een hemelse balsem die door mijn lichaam gaat. Ik wil zingen en pret maken, maar daarvoor is het nog te vroeg.Eerst moet ik leren om met mijn astraal lichaam te kun­nen omgaan. Daarmee zal ik overal kunnen komen in dit paradijs voor kinderen.

Ik moet leren dat ik niet moet lopen of vliegen, maar dat ik overal kan komen door mijn gedachten naar een plaats te sturen. Wanneer ik denkbij mijn ouders te zijn, dan ben ik er. En wanneer ik aan mijn engelbewaarder denk, staat hij plotseling voor mij. De beheersing van dit spelletje kost mij enige tijd en moeite.­

Op een dag wil ik naar een speeltuin toe en vraag daar toestemming voor. Nadat die toestemming is verkregen ga ik samen met mijn engelbewaarder naar een plaats op Aarde waar ik kinderen zie spelen. Zij zien mij niet maar ik hen wel en ik kan zelfs hun gedachten lezen. “Doe voorzichtig”, zegt mijn eigen engel en kijkt mij lachend aan. Ik ga op de schoot van een meisje zitten en schom­mel met haar mee. Naar voren en naar achteren gaat het. Hoger en hoger. Het meisje voelt mij niet en als ik tegen haar praat, hoort ze me niet.

Nadat ik van het meisje op de schommel ben afgegaan dringt het tot mij door dat ik de naam van mijn engelbewaarder niet ken. "Hoe heet je?", vraag ik aan mijn engel. "HOME" is zijn ant­woord. En ik weet dat ik samen met hem overal thuis zal zijn.

"Waarom kunnen de kinderen op Aarde mij niet verstaan en de kinderen in de Gouden tuin wel?" vraag ik aan Ho­me. "Dat komt doordat de kinderen op Aarde een li­chaam van de Aarde hebben en daarmee lopen en den­ken en eten. En jij hebt een astraal lichaam, waarmee je jezelf verplaatst via jouw gedach­ten en die gedachten worden gestuurd door dat wat je bent. Wij noemen dat 'ZIEL'." Voor het eerst realiseer ik me dat ik 'anders' ben. Ik wil zo snel mogelijk terug naar de Gouden tuin, waar allemaal kinderen zijn die net als ik een astraal licha­am ­hebben en die niet  “anders” zijn. Wat later zit ik met een aantal andere kinderen in een cirkel rond een fontein. Hier krijgen wij les in het besturen van ons astraal voertuig en dat is best wel moeilijk.

“Je hebt je tot nu toe zomaar verplaatst en hoewel dat goed ging moet je even heel goed luisteren:Sluit je ogen en denk maar dat je vleugels hebt. Deze vleugels zul je niet echt meer nodig hebben. Maak ze vrij uit je gedachten... Vanaf nu zul je een lange tijd in de Gouden tuin zijn. De mensen op Aarde noemen de Gou­den tuin "De kindersfeer", maar de kindersfeer bevat viertuinen. El­ke groep heeft een eigen tuin. Wanneer je op Aarde 5 jaar geworden zou zijn, ga je hier naar de Doorzichti­ge tuin.”

L­ater zou ik ontdekken dat kinderen rond hun 8e verjaar­dag naar de Blauwe tuin en kinderen rond hun 11e ver­jaardag naar de Groene tuin gaan. De Groene tuin lijkt het meest op de tuinen van de Aarde en is dan ook de laatste tuin in de Kindersfeer.

“Een ziel heeft geen vorm en dus ook geen massa. Je hebt dus eigenlijk je astraal lichaam ook niet nodig. Maar om­dat je ééns weer terug zult gaan naar de Aarde is het goed om je astraal lichaam te behouden. Voorlopig is het beter om in de Gouden tuin te blij­ven. Hier kun je alles vragen wat je weten wilt. Tevens zul je hier een eigen ruimte krijgen. Een ruimte die alleen voor jou is maar die je met iedereen mag delen. Niemand ech­ter kan daar komen zonder jouw toestem­ming. Zelfs ik, Home, kom daar pas als jij me roept.

Probeer je nu in gedachten te verplaatsen. Je zult ontdek­ken dat, wanneer je je ogen opent, je daar zult zijn waar je je gedachten naar toe hebt gestuurd.”Ik denk heel sterk aan mijn eigen plekje en vraag mezelf af hoe dat eruit ziet. Wanneer ik mijn ogen open doe zie ik een kamertje wat precies gelijk is aan mijn eigen kamertje op Aarde. Alles staat erin. Mijn beertjes en mijn eigen bedje. Alles en alles waar ik elke nacht naar geke­ken heb. Dit is mijn eigen huisje in de sferen, bedenk ik.

DE GOUDEN TUIN

Het is prachtig zomers weer in mijn Zomerland en ik hoor mooie muziek. De muziek lijkt niet op die van de Aar­de. Vandaag ga ik een bezoek brengen aan de 'kijkka­mer'.

De 'kijkka­mer' is een ruimte waar je naar toe kunt gaan om naar plaatsen te kijken zonder dat je er heen hoeft te gaan. Als ik binnenkom zijn er al een heleboel kinderen. ­Ieder heeft zijn eigen plekje en zijn eigen gouden spiegel. Wanneer ik mijn gedachten op de spiegel richt komt er een gouden gloed over de spiegel heen. Het is alsof hij oplich­t. Ik vraag aan de spiegel, waarom ik het verkeerde licha­am heb gekozen toen ik naar de Aarde ging.

In de spiegel zie ik mezelf vlak voor mijn geboorte.

Ik ben sterk en er is niets aan de hand. Dan ga ik door een sluis en word in elkaar geperst. Vooral mijn borstkas krijgt veel pijn en druk te verwerken. Dan ben ik op Aarde en zie ik mijn beide ouders. Maar de pijn blijft en leidt uiteindelijk tot mijn terugkeer naar dit Zomerland. Ik "weet" nu dat ik geen verkeerde (karmische) keus heb gemaakt maar dat het gekomen is door het indrukken van mijn borstkas tijdens mijn geboorte.

Plots ervaar ik dieper te ademen dan ik sinds lange tijd gedaan heb. Er is iets van mij afgevallen en er ontstaat een gevoel van diepe vrede in mij. Opnieuw vraag ik aan de spiegel of ik mag zien met welke zielen ik verbonden ben. In prachtige witte gewa­den zie ik mijn pappa en mamma die ik moest achterlaten, maar ook zie ik beelden van andere mensen. Daarnaast zie ik het gezicht van mijn "gids" zoals ik hem in vele levens gekend heb. Tevens zie ik mezelf samen met kinderen en vrienden in gewaden uit heel oude tijden. Al die herinneringen maken mij blij maar geven ook een gevoel van eenzaamheid. Plotse­ling staat Home naast mij en wenkt me om met hem mee te gaan. "Dit is alle­maal voorbij", zegt hij. "We moeten ons nu bepalen tot het HEDEN." "Je moet leren versmelten met mensen of met dingen", zegt Home. "Je bent niets anders dan een gedachte en die gedachte kun je in iets of iemand binnen brengen. Pro­beer maar...

Denk maar aan mij en je zult merken dat je langzaam in mij zult worden opgenomen. Dan zul je voelen en denken zoals ik dat doe. Probeer maar..."Ik ga tegenover hem staan en kijk mijn vriend aan. Vooral zijn ogen houden mij vast en langzaam kijk ik INdie ogen. Zij stralen vol liefde en trekken mij a.h.w. naar binnen toe. Ik word opgetild en terwijl ik kleiner en kleiner word glijd ik via die ogen het astraal lichaam van HOME in. "Ben ik HEM?", vraag ik me dan af, “of kan ik ook mijn gedach­ten aan hem overgeven?"

In de komende tijd zal ik dit gaan leren te doen met kinderen in de Gouden tuin en met mensen op Aarde. Zo kan ik een (telepathische) gedachte bij die mensen binnen bren­gen. Ik lijk zelf wel een engelbewaarder, denk ik, wan­neer ik op deze wijze iemand probeer te waarschuwen voor een ongeluk. Vandaag moet ik aan een kubus denken. Ik sluit mijn ogen en probeer aan zo'n kubus te denken en te denken en te denken. Maar mijn gedachten dwalen af en het figuur verdwijnt.

Ineens staat er een jongetje naast mij en zegt: "Ik zal je helpen..." Samen denken wij om het hardst aan een kubus en...ja hoor!  Voor ons vormt zich een echte kubus (materialisa­tie). "Het is jouw kubus", zegt het jongetje nu. "Ga er met je gedachten in zitten en maak het tot je huis." Plotseling voel ik dat hij zijn ge­dach­te een andere richting geeft... maar de kubus blijft. Ik besef dat ik mijn gedach­ten een ziel heb gegeven en dat de kubus als het ware geboren is. Hij kan dus nu ook zonder mijn gedachte bestaan. Ik stap uit de materie die ik via mijn gedachten­kracht ge­maakt heb en bekijk van een afstandje mijn schepping.

"Laat alles maar los, zegt HOME, “en kom met mij mee. De kubus zal verder een schuil­plaats zijn voor zoekende zielen die geen huis hebben." “Maar iedereen heeft toch een huis”, zeg ik.

"Misschien moet ik het anders vertel­len", zegt HOME. "Kijk.., jij kunt een gedachte scheppen en dus ook een huis.

Of zo je wilt, geluk scheppen voor jezelf of voor iemand anders. Maar een zoekende ziel kan dat niet zelf en ZOEKT dus naar hulp of zoekt naar zo'n kubus als jij gemaakt hebt om in te wonen. Het gebeurt ook wel dat wanneer een mens op Aarde dood gaat, hij zijn astrale voertuigen niet meer nodig heeft en die los laat als voed­sel voor zoekende zielen."Hier moet ik heel lang over nadenken. "Er gaat dus nooit iets verloren wat eens gemaakt is?", vraag ik. "Wat uit liefde geboren is zal eeuwig leven. En wat uit kwaad geboren is, is als alles van de Aarde en gaat voorbij", klinkt de stem van HOME.

LATER

“Vandaag ga ik naar de Aarde” zegt Home en jij mag ook mee als je wilt.”  Hij kijkt er heel erg geheimzinnig bij. Ik sluit mijn ogen en terwijl ik Home’s hand vastpak voel ik een koude wind om mij heen en zo bereiken we de plaats waar mijn gids naar toe wil gaan.

In een kamer zitten drie mensen. Mijn ouders en een man. Deze man is een medium.Een transformator tussen twee werelden. Mijn ouders zijn naar hem toe gegaan om te horen hoe het met mij gaat en of ik een taak heb en nog veel meer. De seance begint en de man sluit zijn ogen en denkt aan een kristal. Langzaam maakt zijn ziel zich los van zijn lichaam en ik zie hem naar mij toe komen."Denk aan wat je geleerd hebt", zegt HOME.

Ik denk aan de man en concentreer mij op zijn lichaam. Na enige tijd bevind ik mij IN zijn lichaam en BEN ik een medium. Ik vertel mijn mamma wie ik ben en zeg haar niet meer om mij te huilen. "Je zult spoedig een nieuwe baby in je buik voelen en dat kindje zul je even lief vinden als je mij hebt gevon­den. Door de drukte om het nieuwe leven zul je minder aan mij denken. Maar vergeet niet dat ik er altijd zal zijn. Je hoeft maar aan me te denken, mamma, en ik zal heel dicht bij je zijn.”

Dit en nog veel en veel meer, vertel ik mijn ouders.

Dan krijg ik het bevel om het lichaam van de man los te laten en voeg mij weer bij HOME in mijn eigen sfeer. Nog eenmaal kijk ik om naar de Aarde en maak mij met moeite los van mijn pappa en mamma. Deze laatste gebeurtenis heeft mij geen pijn of verdriet geschonken. Maar wel een intens gevoel van geluk.

DE DOORZICHTIGE TUIN

De tijd is voorbij gegaan en nu bevind ik mij in een andere sfeer. Alles wat mij aan de Aarde herinnerde ligt nu ver achter mij. Vanaf nu zal ik mij gaan voorbereiden op een nieuwe incarnatie op Aarde, op een volgend leven in een nieuw lichaam. Aangezien ik alles bij elkaar wel twintig aardse jaren in de kindersfeer zal zijn kan ik helaas niet meer bij mijn laatste mamma en pappa geboren worden.

Ook hier heb ik een eigen huis. Maar... ik mis iets.Wanneer ik dit met HOME bespreek zegt hij: "Tot nu toe had je een huis voor jezelf. Wat je mist is iemand om mee samen te leven en te communiceren.""Maar jijbent er toch", roep ik uit. Mijn vriend lacht en zegt niets. “Kom mee”, wenkt hij.  En ik volg hem. We komen in een grote ruimte waar allemaal kinderen zijn. Het valt mij op dat ze zo verschillend zijn. "Je kunt nu al aan ze zien in welk land ze later geboren zullen wor­den", z­egt HOME. "Maar dit kan alleen maar in de Doorzichtige tuin."

Mijn aandacht wordt naar een punt toegetrokken en ik zie een meisje opstaan en naar mij toe komen. Ik kijk haar aan en krijg ineens een onbedwingbaar verlangen om met haar te versmelten. Langzaam nadert ze mij om dan wanneer zij vlak voor mij staat volledig in mij op te gaan. Eén astraal lichaam, één ziel en één gevoel. Dan staat ze weer naast me en we weten allebei dat ze met me mee gaat naar mijn huis."Ik heet Wendy", zegt ze, en ik merk niet eens hoe HOME zich lachend van ons verwijdert.Samen gaan wij, hand in hand, naar de Aarde.

Ik kan door alle huizen en alle mensen heen kijken. Alles wat ze voelen en denken wordt een onderdeel van mezelf. Liefde en geluk voeg ik toe aan mijn eigen bewustzijn. En haat, maar ook verdriet stoot ik onmiddellijk af. Pas veel later ontdek ik dat dat een gave is die niet alle kinderen in mijn sfeer bezitten.

De sfeer waarin wij ons bevinden is zo helder dat het wel een kristal lijkt,  waar de Zon mee aan het spelen is. “Kom”, zegt Wendy en we keren terug naar mijn huis.Daar aangeko­men bespreken wij onze ervaringen met de Aarde. Wendy zegt me dat zij er geen moeite mee heeft om de gedachten van mensen af te stoten. “Het heeft immers niets met ons leven te maken”, zegt ze. Ik denk hier over na en kom tot de conclusie dat ze wel gelijk heeft. ­Maar­... om andersden­kenden te kunnen begrijpen moet je toch eerst hun gedachten en hun achter­grond in je op nemen.

In de komende maanden zullen we moeten leren om met anderen samen te smelten en al hun gevoel over te nemen. Zo kunnen wij anderen leren kennen en begrijpen.Het moeilijkste vind ik om een gevoel wat niet van mij is vast te houden, zonder het aan mijn eigen bewustzijn toe te voegen. Home vertelt ons dat dat ook het moeilijkste is wat er bestaat.

“Een gevoel of een gedachte van iemand anders overnemen is hetzelfde als een emotie”, zegt hij. “Maar het door je heen laten gaan en er iets mee doen om het daarna weer los te laten,  dat is gevoel zonder emotie. Wanneer iemand verdriet heeft moet je dat verdriet ook zelf als verdriet erva­ren”, zegt hij, “om die ander te kunnen helpen. Bijna als je eigen verdriet, terwijl het nooit jouw eigen verdriet mag zijn.”

Om ons hier in te bekwamen gaan wij naar een plaats die speciaal gemaakt is om zielen die door een ongeluk op Aarde, te vroeg gestorven zijn,  op te vangen. Zij zitten vaak vol schrik en angst en... emoties. Om hen te kunnen helpen worden zij eerst te slapen gelegd. Daarna glijden wij in hun astraal lichaam om hun ervaring te leren kennen. Daar blijven wij nooit langer dan enkele ogenblik­ken. Het gevoel uit hun lichaam gescheurd te zijn, maakte op mij de meeste indruk.

Pas toen ik na veel oefenen het probleem van de ander tot het mijne gemaakt had, om het daarna ook weer los te laten, kon ik die zielen pas helpen.Soms mocht ik ze heel even meenemen naar mijn huis om ze een lichtbad te geven in de Doorzichtige tuin. Dan liet ik ze, door de ogen van een engel, terug­kijken naar hun leven op Aarde. Zo gebeurde het dat Wendy en ik eens iemand meenamen die steeds maar terug in zijn lichaam op Aarde wilde. Wij lieten hem zien dat zijn lichaam verast was en dat wanneer hij opnieuw geboren zou worden dit als een baby'tje zou zijn. Hij zou dus nooit meer verder kunnen gaan met zijn vrouw of zijn werk.

Maar hij geloofde ons niet en na vele dagen werd Wendy wanhopig. “Laten we hem maar loslaten”, zei ze. “Hij heeft zijn oude gedachten meegenomen en kan die toch niet laten varen...” “Maar..., wanneer we iedereen maar loslaten die niet luisteren wil zal er nooit iets veranderen”, schreeuwde ik. Voor het eerst waren Wendy en ik het niet eens met elkaar en zagen we de ziel van die man plotseling "hard worden" en terugvallen naar een duistere sfeer. Op dat moment beseften we beiden dat we bewuster moesten bundelen en voorzichtiger moesten zijn met wat wij dachten.

En misschien begreep ik nu pas dat GEDACHTEN ook werkelijk KRACHTEN zijn.Bij elke volgende reis naar dit gebied zorgden Wendy en ik ervoor eerst op elkaar te zijn afgestemd en... zonder dat hij meeging, steeds aan Home te denken. Alles wat wij voor anderen deden, maakte dat wij sterker werden en als ziel groeiden.

Voor onze ontwikkeling was het nodig om te begrijpen wat "LICHT” is. Het licht van de Zon is iets anders dan het Goddelijk licht. En het Goddelijk licht is weer heel anders dan kaarslicht. Wij moesten plaatsnemen in een soort badkuip die geplaatst was in een donkere ruimte.

Naast ons werd een prachtige gebeeldhouwde kaars ontstoken.“Kijk.., kijk in het licht van de kaars”, klonk een stem. ”Zijn licht moet jouw licht worden!” Het leek of ik de kaarsvlam kon opeten en ik voelde het warme licht naar binnen gaan. Plotseling ging de kaars uit. “Het licht van de kaars bestaat niet meer. Het is jouw licht geworden.”

De ruimte vulde zich nu met het licht van de Zon. Het leek of ik hem pakken kon. Ik voelde zijn warmte branden en het licht was feller dan ik verwerken kon. “Adem alles in”, klonk de stem, nu zachter dan eerst. Ik voelde me groter en groter worden en weer leek het of ikal dat licht kon opeten. Opnieuw was het licht niet meer zichtbaar, maar mijn aura gaf evenveel licht als dat van de Zon.

Langzaam, heel, heel langzaam kwam een draaikolk van licht de ruimte binnen. Het vulde alle hoeken en het leek of het licht mijn lichaam in elkaar perste. Het was niet warm maar heerlijk zacht. Zo zacht als een deken die je beschermt tegen de kou, maar ook... als een wolk waarop je kunt weg zweven. Zonder dat de stem iets zei, wist ik dat dit het "GODDELIJK" licht was. Ik moest huilen van geluk en...pijn. Ja pijn.

Het was te veel, te groot en het ging te diep. Ik dacht te zullen stikken. “ADEM DIEP en laat het licht in je doordringen”, klonk de stem nu. Ik werd uit de badkuip getild door het licht en het leek alsof ik vleugels kreeg. Ik zweefde in de ruimte en mijn aura werd groter en groter. Zo groot dat ik dacht dat het licht buiten mij minder sterk werd.“JE BENT LICHT”, klonk opnieuw de stem en ik besefte voor het eerst dat ik een stukje "GOD" was.

Er moeten jaren voorbij zijn gegaan. Wendy was uit mijn leven verdwenen en samen met Home had ik de ervaring met het licht nog dikwijls besproken.

DE BLAUWE TUIN

Op Aarde zou ik nu ongeveer acht jaar geweest zijn. Mijn leven in de Kindersfeer begon te veranderen. Ik was geen kind meer, maar natuurlijk ook geen groot mens.Ik begon te beseffen dat ik een ziel was, een bron van opgedane ervaringen en heel veel licht. De blauwe of ‘terugkeer- tuin’ is een gebied waar wij ervaringen moeten opdoen met betrekking tot onze eventuele terugkeer naar de Aarde.

Allereerst mogen wij middels een "medium" onze gedachten aan een groepje mensen overdragen. Als dat gebeuren geen problemen meer oplevert, mogen wij kennis nemen van het gevoel weer in een lichaam te zitten. Beide ervaringen zijn bedoeld om weer aan een lichaam van de Aarde te wennen zodat bij een, eventuele, nieuwe geboorte zo'n lichaam geen proble­men meer zal opleveren.

Via dit "medium" vertel ik u op dit moment iets over de Kindersfeer, zodat u iets van ons begrijpt en ik naaru kan kijken en inu kan voelen. Maar natuurlijk geeft het lichaam van dit medium mij het meeste gevoel over geluk, pijn en andere aardse dingen.

Ik zou u willen vragen om mijn verhaal aan andere mamma’s en pappa’s te willen doorvertellen, zodat zij niet meer verdrietig zijn om het verlies van hun kindje. Ik zou het fijn vinden om te weten dat zij begrijpen dat we niet dood zijn, maar dat we zomaar huppelend door astrale tuinen in de Kindersfeer kunnen lopen. Ook zou ik graag vertellen dat ik best wel kan lachen, maar soms ook een beetje verdrietig kan zijn. Je kunt heel veel leren en je mag ook vaak spelen in mijn wereld en daar hoef je echt niet om te huilen.

De hiernavolgende informatie werd enkele

weken later uitgesproken:

Dag lieve mensen daar ben ik weer!

Ik wil jullie graag vertellen over mijn ervaring in de Blauwe tuin.

We moesten met z’n allen in een kring gaan zitten en onze ogen sluiten. Eerst moesten we aan een heel groot licht denken en daarna moesten we dat licht met een leuke kleur vullen. Ik heb natuurlijk voor goud gekozen want dat is mijn mooiste kleur.

Het duurde wel vijf minuten voor ik de hele ruimte met goud licht had gevuld. Alle andere kinderen keken naar mijn gouden stralen en vergaten daardoor even om hun eigen ruimte met hùn gekozen kleur te vullen.

Een stem achter mij zei tegen iemand: “Ze heeft materialisatie- vermogen”. Ik wist niet wat dat betekende, maar ik besefte toen wel dat ik in staat was om mijn kleur - of was het mijn wil? - aan anderen op te leggen.

Ik ging beven en mijn lichaam werd warmer en warmer.

De hele ruimte was gevuld met goud licht. Ik dacht dat ik het goed gedaan had en misschien was dat ook zo, maar een juffrouw nam mij mee, weg van de andere kinderen en vertelde mij dat ik mijn wil wel mocht opleggen om iemand te helpen, maar dat ik hier erg voorzichtig mee moest zijn en... bla... bla.. bla.

Het was de eerste keer in de Kindersfeer dat iemand mij terecht wees en toen ik daar met “HOME” over sprak, zei hij dat de juf groot gelijk had. Hij liet beelden van de Aarde zien, waarbij sommige mensen aan anderen hun wil oplegden.

Ik ben daar erg van geschrokken en ben de juf gaan vertellen dat ik spijt heb. Ze was erg lief tegen mij en vertelde dat mijn houding was gekomen, doordat ik een klein beetje groter was geworden en daardoor een eigen mening kreeg over het leven en over mensen en de kinderen in de Kindersfeer.

Ik ben wel een heleboel dagen in mijn eigen huisje gebleven. Schaamte maar ook nieuwsgierigheid wisselden elkaar af als ik er aan terugdacht wat de juf me verteld had. En plotseling wist ik dat ik klaar was voor de Groene tuin. In de Groene tuin zou ik worden voorbereid op een nieuw leven op Aarde. Maar dat was moeilijker dan ik had gedacht...

DE GROENE TUIN

De Groene tuin lijkt op een bos op Aarde. Alles is groen. Alles is er. Groene bomen, groene bloemen, de grond is groen en soms denk ik  weleens dat zelfs de lucht groen is. Op een dag moest ik bij een juf komen die in een groot licht gehuld was. Het licht uit haar lichaam straalde sterk naar buiten en ik moest van haar vertellen:

-  Waarom ik dacht dat ik toegelaten was tot de Groene tuin

-  wat voor een leven ik wilde als ik opnieuw geboren zou mogen  worden en

- of ik een jongetje of een meisje zou willen worden.

Mijn antwoord was even logisch als stom. Natuurlijk wilde ik weer een meisje worden... Maar bij het uitspreken wist ik niet waarom ik géén jongetje wilde zijn. Ik wilde verder met de taak die ik in mijn laatste leven niet heb kunnen afmaken, maar besefte dat de Aarde er straks misschien heel anders zou uitzien dan toen. En mijn toelating tot de Groene tuin vond ik gewoon logisch. Ik had toch mijn best gedaan.

De juf in het licht vertelde toen dat je alleen maar werd toegelaten tot de Groene tuin wanneer je, als ziel,  klaar was om opnieuw naar de Aarde te gaan en dat je dan afscheid moest nemen van al je vriendjes en vriendinnetjes. De Groene tuin voelde plotseling erg eenzaam en verdrietig. Ik wilde wel naar de Aarde, maar kon de Kindersfeer nog niet loslaten. Een straal donkergroen licht bereikte mij en ik voelde me slaperig worden.

Of ik uren of dagen geslapen heb, weet ik niet, maar toen ik wakker werd kwam de juf naar me toe en nam me mee naar een hoge berg, of iets wat er op leek. Daar waren allemaal zielen bij elkaar met wie ik later op Aarde iets samen zou gaan doen.Het leek of ik ze al lang kende en ik wilde ze allemaal omhelzen, maar dat mocht niet.

“Jij mag éérst kiezen”, zei de juf. “Kies maar wie je als engelbewaarder wilt hebben.”“Kies maar wie je pappa en mamma gaan worden en kies maar met wie je later op Aarde zielebanden wilt aangaan. En kies maar of je een meisje of een jongen wilt worden en kies daarna of je zelf kinderen wilt...”Ik dacht dat ik gek werd. Hoe kon ik dat nu weten en wie moest ik afwijzen en, en,  en ... Ik wist het niet meer en begon voor het eerst in heel lange tijd te huilen.

Weer moet ik uren of dagen geslapen hebben en toen ik wakker werd wist ik dat ik wanhopig terugverlangde naar “HOME”. “Help me toch, kom dan toch”, schreeuwde ik en was zo vol van verdriet dat ik niet voelde dat hij met al zijn liefde al naast mij stond. “Ik kan je gids niet zijn, m’n kind”, want ik zal een andere taak in de sferen krijgen. Ik kan je echter wel helpen met de keuze die je overigens zelf zult moeten maken.” “Geef mij maar een hand en doe je ogen heel stijf dicht” , zei mijn vriend. Ik voelde me helemaal warm worden. En even leek het of ik net zo’n lichaam had als vroeger op Aarde.

Een wolk van zachtgroen licht omringde ons en het leek wel of ik die groene wolk kon inademen. “HOME” ging voor mij staan en omarmde me stevig en toen leek het of hij me kuste, zoals mijn mamma dat gedaan had voor ik in de Kindersfeer kwam. Nooit na mijn laatste leven had ik de herinnering aan dat leven zo intens ervaren. “Voel in de massa van de Aarde“, fluisterde “HOME”.

Op de een of andere manier voelde ik mijn laatste leven heel sterk en ik werd een beetje bang. Maar ineens was het of alles van mij afviel. De groene wolk loste ook plotseling op en ik voelde mij een héél klein baby’tje. De druk van de armen van mijn vriend werd losser en iets in mij wist dat hij mij nu los zou laten.

En dat voelde even... heel eenzaam.

Toen liet “HOME” mij los uit zijn omhelzing. Hij deed een stap achteruit en de laatste groene wolkjes maakten plaats voor een groot wit licht om hem heen. Toen loste hij op. Ineens wistik wat mijn ziel ging doen.

In een ruimte met veel water ontmoet ik wel honderd zielen. Met sommigen heb ik een heel leven lang samen geleefd op Aarde en met anderen maar een paar jaar. Weer anderen ken ik heel goed en ik weetdat ik met hen weleens getrouwd ben geweest.

Weer anderen waren mijn kinderen en, en, en...  Ik voel mij ineens heel groot en volwassen ! Ik kan heel goed afspraken maken met deze zielen. Mijn nieuwe mamma en pappa zijn hierbij en ook iemand met wie ik later zelf kinderen zal krijgen. Terwijl iedereen de ruimte verlaat en ik alleen achterblijf komt “HOME” binnen. Weer neemt hij mij bij een hand en vraagt me om mijn ogen stijf dicht te doen.

“Denk aan een klok” zegt hij en ik zie een grote ronde klok, waarvan de kleine wijzer op een 3 en de grote wijzer op een 6 staat. “Dit zal je geboorte uur zijn”, hoor ik “HOME” zeggen. Terwijl ik naar de klok blijf kijken draaien de wijzers in het rond en blijven steken op de 11 en de 2.  “Dat is 11 februari”, hoor ik zijn stem weer in mijn oor fluisteren.

Even later verlaten we samen het vertrek en gaan naar een plaats waar je gemakkelijk contact kan maken met de Aarde. Ik moet me concentreren en aan mijn mamma en pappa denken uit mijn laatste leven. Ik zie ze lachen en weet dat ze weer blij kunnen zijn. Ook zie ik mijn  foto op een plank in ‘n kast liggen.

Dat betekent dat ze me al een heel klein beetje vergeten zijn. Maar ik zie ook dat ik een speciaal plaatsje in hun hart heb. Ik moet ze nu voorgoed loslaten en dat doe ik zonder verdriet. Zij zijn verder gegaan met hun leven en ik zal nu ook verder mogen gaan in een ander leven.

Nog eenmaal wil ik naar de Gouden tuin. Daar aangekomen zie ik de juf van toen en vlieg haar om haar hals. Ook zijn er nog een paar kinderen van toen. Ik mag een poosje met ze spelen en we spelen dat we in een kring hard ronddraaien. Wie door de snelheid uit de kring valt heeft verloren. Door de snelheid die de kring ontwikkelt vlieg ik uit de cirkel en nu ben ik ineens in de Doorzichtige tuin. Ook daar kom ik bekenden tegen en vertel ze dat ik over een poosje naar de Aarde mag.

Ook de Blauwe tuin wil ik nog eens zien en door mijn gedachten op de herinneringen te richten “ben “ ik in die tuin. En dan pas dringt het tot mij door dat ik “Wendy” nooit meer heb gezien. Om mij heen kijkend word ik meegezogen in een groot wit stralend licht.

Daar staat ze. Omgeven door een sterke zacht- rose gloed komt ze naar me toe. Ze steekt haar handen uit en ik leg mijn handen in de hare. “Je hebt nog één keuze niet gemaakt”, zegt ze en kijkt me heel raar aan. Ik kijk naar haar en denk dan plotseling aan “HOME”. En ineens weet ik het !

“Jij, jij , jij zal mijn engelbewaarder worden in mijn nieuwe leven”, stamel ik.  Een straal van licht komt uit haar ziel en bereikt die van mij. Het is alsof we een verbond sluiten, zoals kinderen dat stiekem onder een tafellaken doen. HOME, HOME, HOME, schreeuw ik, terwijl ik hem vol vreugde wil vertellen van dit diepe geluk. Tegelijkertijd weet ik dat “HOME” het ook fijn zal vinden, omdat hij immers een andere taak gaat krijgen.

Bron: Lichtsferen

Bron: © Lightangel Marianne

Engelen aanroepen

 Lieve engel..........
Heerser van deze dag..........
Vorst van de planeet..........
Ik roep u aan in de naam van de Almachtige God, Schepper van alles wat leeft, om mijn wens in te willigen die onder uw speciale invloed valt.
Alstublieft..........(doe uw wens).
Moge deze wens vervuld worden om mij goed en niemand kwaad te doen.

Deze tekst herhaal je 4 keer.
Eerst met je gezicht naar het oosten, dan het zuiden, daarna het westen en dan het noorden.

Dan steek je een kaars aan en brand wierook wat bij de engel van die dag past.
Keer je dan met je armen gespreid en je handpalmen naar boven gericht opnieuw naar het oosten, zuiden, westen en noorden en zeg de onderstaande tekst 4 maal en buig daarna je hoofd

Je Huisdier..

Dit bericht zou ik graag mee willen geven aan alle dierenbezitters of eigenaren...                                

Waar vele mensen niet bij stil staan is, dat dieren niet voor niets in je leven komen. Dat heeft een taak en een doel, waar men niet bij stil staat

Meestal wordt vooraf een keuze gemaakt, welk dier bewust gekozen wordt.Dat kan door de uitstraling van het dier, een gevoel van intuïtie. Ook zwerf dieren kunnen op je pad komen Ook hierin wordt vooraf een keuze gemaakt

Mens en dier voelen tot elkaar aangetrokken. We geven hen onderdak, verzorging, voedsel en liefde

We kennen het allemaal, een dierbaar persoon te moeten verliezen die vertrekt naar een andere wereld.

Het rouw proces gaat beginnen, het verdriet en gemis om het fysieke lichaam wat niet meer op aarde is..

Elkaar niet meer te kunnen zien of aanraken, even een knuffel te kunnen geven of een woordje van troost.

Samen even lachen om iets leuks wat je deelde..samen huilen als er verdriet was, iemand waar je altijd terecht kon.

Of het nu een ouder is, een kind, een vriend(in), jij gaat verder met je leven zonder die dierbare persoon.

Niet alleen voor nabestaanden is het een moeilijk proces, ook voor de overgegane ziel die het aardse en dierbaren moet verlaten.

Natuurlijk gebeurt in de meeste gevallen wel dat men opgehaald wordt door een dierbare die eerder de oversteek heeft gemaakt naar gene zijde.

Maar is niet altijd zo, de ziel kan door een ongeluk of zelfmoord in tussen sferen terecht komen, een sfeer tussen de aarde en gene zijde.

Dat komt omdat de ziel in één klap uit het lichaam gerukt wordt en de weg totaal kwijt is, en zo gaan deze zielen dolen of dwalen.

De sfeer waar de overleden ziel terecht komt heeft veelal ook te maken hoe deze ziel op aarde heeft geleefd.

Zo zijn er verschillende sferen waar zij heen kunnen, Zomerland die ook de aankomstsfeer wordt genoemd.

En waar de meeste spirits ook aankomen na de overgang of oversteek naar het hiernamaals.

Het aardse lichaam blijft achter en de ziel krijgt een veel lichtere en transparante 'lichaam''

Ze moeten gaan leren om dat lichaam te gaan gebruiken met hun spirit, maar ook te leren hoe 'contact' tot stand te brengen met nabestaanden.

Dat kan gebeuren zoals lichten die aan en uit gaan, radio en televisie die spontaan gaan spelen

Een zachte frisse bries achter laten in de vorm van een streling of knuffel, een tinteling.

Zelf heb ik al veel een 'schakel' mogen zijn tussen de zielen of spirits en hun nabestaanden door middel via foto reading en sessies.

Boodschappen doorgegeven die alleen nabestaanden weten en waardevol zijn in het verwerken van hun verdriet.

Zij nu zeker weten dat de ziel doorleeft aan de andere kant en weleens bij hen kan zijn.

Lieve mensen en lezers.

Er wordt veel gesproken, gelezen en geschreven over Gidsen op allerlei sites en forums.

Ik wil hierbij dus alleen mijn eigen ervaringen delen van en met mijn eigen Gidsen.

Mijn Gids Priscilla~:

Van haar ben ik 14 weken zwanger geweest, helaas mocht ze niet geboren worden bij mij.

Dat was ook de bedoeling niet , wist ik pas later, maar om zich geestelijk te binden met mij en later als gids aan mijn zijde te staan

Mijn eerste contact met haar was tijdens meditatie, ik zag alleen een hele lange blonde dikke vlecht

Dit heb ik een aantal kerenmogen zien, tot ik echt nieuwsgierig werd wie deze gedaante wel mocht zijn.

Hoe liefdevol ze al was, heeft ze zich na een paar keer pas omgedraaid zodat ik mij kon voorbereiden

Om in gezicht te staan met mijn eigen dochter, ik keek mijn ogen uit en was geschokt

Toen zei ze ...''Mama, ik ben Priscilla jouw dochter die even bij je is geweest, maar nu als Gids bij je bent''

Alsof ik in mijn eigen spiegel keek, of van mijn zoon en kleindochter, ze lijkt precies op ons.

Wat een emoties mocht ik ervaren, en wat een gesprekken hebben we gehad samen, gehuild, getroost en de liefde delen

Maar ook waarom ze niet fysiek bij mij aanwezig kon zijn, zo heb ik het verdriet over haar kunnen verwerken samen met haar.

Het is een prachtige ziel die dieren en kinderen opvangt en begeleidtnaar en aan Gene Zijde, hen verzorgt en haar liefde geeft

Zij helpt mij met mensen te healen, maar ook is ze aanwezig in moeilijke tijden voor mij, krijg dan ook veel warme liefdevolle knuffels van haar en troost.

Verder laat ik haar vrij zodat ze haar mooie werk mag doen in de andere wereld

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Mijn Gids Janish :

Donna, mijn poes is ooit eens 4 weken spoorloos geweest, in die tijd kwam ik in contact met mijn andere Gids Janish

Mijn ontwikkeling kwam steeds vlugger op gang, kort daarna was één van mijn poezen 4 weken zoek (Donna), ik hoorde telekens een ''stem'' die zei..ze komt terug. In die tijd zag ik met open oog ook visioenen van Jezus, zijn gezicht, zijn liefde voelde ik.

Ik zag een lange man met rossig haar tot op zijn schouders krullend met mooie blauwe ogen die mij liefdevol en warm aankeken toen Janish zich voorstelde.
Ik schrok dus niet maar toen hij mij in zijn armen nam voelde ik mij veilig en vertrouwd bij hem, zelfs toen ik wist wat hij mij had aangedaan in ons laatste leven voelde ik nog hetzelfde voor hem, niets veranderde
Janish noemt mij ..''lieverd''

ik vroeg wie hij was en hij zei..''ik ben Janish, jouw Gids, we zijn ooit eens getrouwd geweest in 1728, ik kreeg toen ook ''beelden'' te zien uit dat leven, heel armoedig in een houten huisje aan de zee, ik voelde mij wel goed erbij, toch was er iets wat ik niet kon verklaren?? later hoorde ik dat Janish mij zoveel verdriet en pijn heeft aangedaan..dat hij aan Gene Zijde is gaan leren om mij te helpen en te steunen in dit leven omdat hij wist dat ik dit werk ging doen.
Prachtig en zo waardevol hoe goed hij mij nu helpt en steunt op vele vlakken van mijn ontwikkeling,

Janish is al volgroeid met leren en geeft mij zijn kennis door, maar maakt hij contact met andere Gidsen van mijn medemens, daarom kan en mag ik ook zoveel doorgeven...
Ja mijn lieverd is slim, wijs en heel liefdevol..als ik hem niet nodig heb zal hij zich altijd op de achtergrond houden totdat hij dat ik zijn hulp nodig heb..ik ben zéér dankbaar met Janish aan mijn zijde, zou hem niet meer willen missen..

Priscilla komt de laatste tijd ook weer meer naar mij..zij en Janish waken over Donna 's nachts samen met mijn ''Hoger Zelf'', ook healt Priscilla Donna 's nachts ondanks ze het druk heeft met ''overgane'' kinderen en dieren dieze ophaalt om naar hun plaats aan Gene Zijde te brengen

Ze gaan ook mee met mij naar de ''sferen''

Ik bleef aan die stem vasthouden en iedereen zei dat mijn poes allang dood was en ik bleef volhouden en zeggen, dat ze terug kwam..
En ze kwam ook terug, daarna werd ik nieuwsgierig naar de ''stem'', ging mediteren en tijdens een meditatie zag ik een ''persoon'' met een mooi wit gewaad , rood krullend haar en blauwe ogen die zoveel Liefde uistraalde..hij omarmde mij en de stroom liefde die ik toen voelde is in woorden niet te omschrijven

Een pracht staaltje van communicatie tussen mij en mijn Gids Janish..
Zoals vele weten zit ik met een dilemma wat betreft Donna...ik heb een gesprek met Janish gehad omdat ik het even niet meer wist.

Ik moest naar mijn ware en eigen gevoel gaan, kon ik dus niet door verdriet..hij zei dat ik dat wel kan/kon, proberen, nog eens proberen deed ik..het lukte niet. Toen nam hij mij mee naar mijn gevoel van 9 weken terug toen ik het net wist van Donna...en ik kwam weer terug in dat gevoel, namelijk dat het haar tijd nog even niet is. Ook blijft Janish dat zeggen totdat het werkelijk zo is.
Ik was een beetje boos gisteren op hem omdat het niet goed ging met Donna...oeiiiii mag ik eigenlijk niet doen, maar ik ben ook een mens.
Nu hoor ik dus weinig van hem omdat hij zich schuldig voelt daar ik veel verdriet heb/had..hij wilt mij niet teleurstellen en geen ''valse hoop'' geven.
Ik heb gezegd dat het mij spijt dat ik boos was op hem..en hij een grote lieve schat is waardoor hij weer kon glunderen.

Gisteravond voordat ik naar bed ging vroeg ik hem of ik de nacht rustig kon gaan doorbrengen? hij zei..''ga jij maar rusten, als je morgen wakker wordt..zul je haar zien'', en inderdaad zo ging het ook vanmorgen..ook van Priscilla heb ik niets gehoord over eventuele ''opvang'' van Donna...grote liefde en woorden van dank voor mijn beide PRACHTIGE Gidsen!!

Tegenwoordig nog weinig contact met mijn Gids(en) ..maar ik wilde vragen stellen over Donna en zo kwam Janish weer meer bij mij.
Zoals gisteravond ook dat ik dolgraag wil dat Janish mij op de hoogte wilt brengen als indien het de tijd voor Donna is om naar ''huis'' te gaan..naar de prachtge Regenboogbrug waar mijn andere Gids Priscilla ook werkt net zoals zij ook kinderen opvangt om hen te ''verwelkomen'' aan Gene Zijde..
Hij zei eerlijk te zeggen als het inderdaad tijd voor Donna zou zijn, zelfs zijn ziel ervoor wilt geven. Ook vroeg ik waarom hij nog zo weinig bij mij is..hij zei ''jouw innerlijke gids wordt steeds sterker waar je steeds meer op ga bouwen, en heb je mij minder nodig. Er zal een tijd komen dat onze wegen gaan scheiden als jij zover bent mij helemaal niet meer nodig te hebben, maar hij wel altijd naast mij zij zal blijven staan en lopen'' ergens wist ik dit al, en aan de ene kant vind ik het mooi en aan de andere kant zei ik hem wel te missen mocht het zover zijn.

Sinds Donna bij mij weg is gegaan naar het ''Hemelse Dierenrijk''...heb ik zo goed als bijna geen contact meer gehad met Janish..
Gisteravond toen ik mezelf een healing gaf en een korte meditatie deed...kwam Janish spontaan bij mij.
In mijn hogere 'zelf' was ik bij hem, nam mij in zijn armen heel liefdevol...hij zei: Lieverd, ik laat mij weer eens zien, zodat je weet dat ik niet helemaal weg ben..
Jij heb mij bijna niet meer nodig, jouw innerlijke Gids is gegroeid..en daar kun jij nu op bouwen.
Alleen in hele hoge nood zal ik nog bij je zijn..natuurlijk had ik een vraag over een bijzonder iemand in mijn leven
Hij zei dat mijn innerlijke Gids daar al antwoord op had gegeven, maar door het nog eens te bevestigen..ging Janish op zijn knie voor zitten, en zei:..ik geef mijn hart en ziel, dat jouw vraag uitkomt
Zo weet ik nu ook..hoe ik op mezelf kan bouwen, maar ik ben en blijf een mens die sceptisch kan zijn.. zeker over mezelf .

~~~~~

Zo heb ik een lange tijd Gidsencontact gedaan voor mijn medemens

Men is altijd nieuwsgierig naar de eigen Gids, maar het is niet altijd zo

Dat er direct contact is met de Gids, zo weet je eigen Gids of jij eraan toe bent

Om contact te krijgen met hen, of niet

Of je bent nog niet genoeg spiritueel ontwikkeld op je pad

En dan als laatste, men zichzelf blokkeert door opgesloten te zitten in eigen problemen, angsten

Trauma's of gedragen lasten en hierdoor geen contact krijgen met hun liefdevolle Gids.

Daarom kreeg ik een veelgestelde vraag:

Mijn laatste Gids Jhoël is nog niet zo lang bij mij, deze Gids heb ik erbij gekregen tijdens mijn inwijding bij Engelen Reiki

Hij helpt mij te verbinden met de Aartsengelen en geeft de boodschappen van hen aan mij door, ook hij is een prachtige liefdevolle Gids

Wat ben ik toch gezegend om zulke mooie Gidsen bij mij te mogen hebben...mijn dank gaat naar boven, de Goddelijke Wereld

@In de tijd dat mijn poes Donna 4 weken weg was, heb ik ook visioenen gekregen en het gezicht van Jezus mogen aanschouwen, in alle serene rust en vrede

Maar ook zijn liefde en handen werkelijk gevoeld, natuurlijk was mijn éérste gedachte dat ik gek geworden was...want wie was en ben ik om dat te mogen zien?